Gümüş
@gumuskayaa
Şu anda okuduğu kitap
- Allah'a iman eden mü'minler, iman ederken bir şeye iman ettiklerini bildikleri, hissettikleri gibi, Allah'ı inkar edenler de bir şeyi inkar ettiklerini bilmekte, bunu hissetmektedirler. İnkar edenler bile, muhatabı gerçekten yok olan bir hiçi inkar etmediklerini hissederler. Bunu hissettikleri içindir ki inkar etmelerini önemserler.
Mesela bir ateistin Allah'ı inkar etmesi, bu ateistin gerçekte hiç olmayan uçan develeri inkar etmesi gibi boş ve önemsiz değildir. Nitekim sen de kendini dinlediğin zaman, bu iki inkar arasındaki farkı görebilir, Allah'ı inkar ederken, bir şeyi inkar ettiğini hissedersin.
İhtiyar adam biran sustuktan sonra gencin gözlerine bakarak ilave etti.,
- İşte hissettiğin bu şey, fıtratındaki Allah gerçeğidir.
..Elma tabağından bir elma alarak yerine oturan ihtiyara bu hoşnutlukla baktı. İhtiyar bir süre elmaya bakmış ve sonra cebinden çıkardığı çakıyla elmadan bir dilim keserek yemeye başlamıştı. Elmayı büyük bir keyifle yiyordu. Elmadan aldığı lezzet, diline değil, yüzüne vuruyordu sanki. Oldukça tuhaf karşıladığı bu durumu sormadan edemedi.,
- Kaç yaşındasın?
Çiğnemesini bitirip yutkunduktan sonra cevapladı.,
- Altmışiki
- Altmış yıldır elma yemekten bıkmadın mı?
İhtiyar ağzına götürdüğü ikinci dilimi geri döndürerek gence baktı. Gencin yüzündeki samimi merakı görünce gülümsedi.
- Neden bıkayım?
- Ben bu hayatı yaşarken tekrarlardan nefret ediyorum. Bir şeyi tekrar tekrar yapmak, tekrar tekrar yaşamak, sıkıntı veren bir külfet gibi geliyor bana. Ne bileyim, kendimi karbon kağıdının altındaki ikinci, üçüncü nüsha gibi görmeye başlıyorum. Oysa senin şu elmayı yeyişini görenler, senin şimdiye kadar hiç elma yemediğini sanırlar.
- Ben bu elmayı şimdiye kadar hiç yemedim ki!.
- Anlayamadım!.
- Ben her seferinde başka başka bir ağızla, başka bir elma yiyorum!.
- Senin tekrar ettiğin bir şey yok mu?
- Bu olsa olsa nefes olurdu. Fakat hiçbir nefesi de iki kere almadım.
- Beni anlayamazsın!.
- Önemli olan bir insanın kendisini anlaması, doğru anlamasıdır.
Bu sefer kendisi şaşırmıştı. İhtiyar sözlerine devam etti.,
- Kendisini anlayan, doğru anlayan bir insan, bence anlaşılır bir insandır.
- İnsanları sevmiyor musun?
- Genel bir soru mu?
- Evet
- Seviyorum
- O halde niye tek başına yaşıyorsun?
- Kendimi de seviyorum. Zaman zaman kendimi başkasıyla paylaşmak istemiyorum.
- Ama sevgi paylaşmaktır diyorlar.
- Doğru. Fakat her şey paylaşılmaz. Çünkü paylaşmak, parçalamak değildir.
- Anlayamadım!.
- İnsanlarla paylaştığın bir değer, insanlarla paylaştığın bir güzellik, bu paylaşmadan sonra bölünüyorsa, bu paylaşmadan sonra değer ve anlamı küçülüyorsa, bu paylaşmak değil parçalamaktır.