“Çok mükemmel bir hikâye,” dedi, “ama üzdü beni. İçimden ağlamak geliyor. Dünyada hep üzücü şeyler var. Halbuki mutlu şeyler hakkında düşünmek beni mutlu ediyor.”
İnsan denilen yaratığın zihninde yer etmiş olan; kendi renginin, inancının ve siyasetinin en doğrusu, en iyisi olduğuna ve dünyanın dört bir yanına dağılmış diğer tüm insanların kendisinden daha talihsiz konumlara sahip olduğuna inanmasını sağlayan o yaygın dar görüşlülük, Ruth’da da vardı.