...Bir an bile unutmadım. O hâlâ aklımdaydı,çünkü ne güneş ışığının dağıtabileceği bir buğu ne de fırtınaların silip süpürebileceği bir kumdan kaleydi;bir tablet üzerine kazınmış, yazgısı üzerine kazındığı mermer kadar uzun süre dayanacak bir isimdi. Ona ne olduğunu öğrenme arzusu beni her yerde takip ediyordu...
... Başaramayacaklar. Hiçbir zaman dinlenemeyecekler. Ölümleri bile bir dinlenme olmayacak. Onlar,yaşamları gibi,ölümleri de ellerinden alınmış insanlar. Sahipleri yok...
Her sevginin başlangıcı ve süreci,o sevginin bitişinin getireceği boşluk ve yalnızlık ile dolu. Belirsizlikler arasında belirlemeye çalıştığımız yaşam gibi...
...Sanırım öbür kızların çoğu gibi coşku içinde olmam gerekiyordu ama içimden hiçbir tepki göstermek gelmiyordu. Tıpkı bir kasırganın merkezindeki sakin bölge gibi durgun ve bomboştum,çevremdeki karmaşanın içinde yuvarlanıp gidiyordum...