Önceki mağlubiyetleri onları bu kez kazanmaya mecbur eder, çünkü aynı ıstıraplara yeni baştan katlanmak istemezler.
Eğer zafere yine ulaşamazlarsa bir sonraki sefere kalır. Bir sonraki seferde de olmazsa daha sonrakine kalır. Asıl fena olan düşmek değil, yerden kalkamamaktır. Pes edenler mağlup olur, diğer herkes galiptir.
Sufiler bu yüzden önce nefislerini öldürürler, âşıklar da akıllarını. Aklın ve nefsin ölmesi için de âşıkın ayıplanması gerekir. Çünkü insan egosuna en ağır gelen şey kınanmaktır.