Okuduğum diğer Dostoyevskilere göre biraz zayıf kaldığını söyleyebilirim. İçindeki karakterler her zamanki gibi büyük bir ustalıkla işlenmiş olsa da, konu akışı diğer kitaplardaki gibi pürüzsüz değildi. Bir şaheserin eskizi intibasını bıraktı. Kitabın çok kısa sürede yazılmış olduğunu bilerek okumaya başlamış olmak önyargıyla yaklaşmama neden olmuş olabilir. Tüm bunlara rağmen kitaptaki bence ana iki kilit nokta çok iyi aktarılmş. Birincisi, hiçbir emek, çalışma, zahmet olmaksızın kısa yoldan zengin olma peşinde olan insan figürleri (babaanneden miras bekleyen general, generale miras gelmesini bekleyen iki Fransız, kumardan para kazanmaya çalışan babaanne ve başkahramanımız Aleksey) ve bir bağımlılığın gelişmesi ve insan ruhunu ele geçirişinin sıcak tarifi…
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ruh sükuneti muhteşem birşey, kendinden hoşnut olmak da aynı şekilde. Sevgili dostum, keşke çok değerli bir mücevher olan bu duygu, güzel ve paha biçilmez olduğu kadar kırılgan olmasa.
