Beşüş
@gurbetoglu
38 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Anne ve babalar, çocuklarının televizyon deneyiminin kendilerininkiyle aynı olduğunu varsaydıkları için içeriğin önemini abartabiliyorlar. Oysa ikisi arasında temel bir farklılık vardır: Yetişkinler gördüklerini anlamlandırmada kullanabilecekleri geniş bir gerçek yaşam birikimine sahiptir, çocukların ise böyle bir birikimi yoktur. Yetişkinler televizyon izlerken, bugünkü ve geçmişteki deneyimleri, hatıraları, rüyaları ve hayalleri zihinlerinde canlanır ve gördüklerini kendi özgün içsel ihtiyaçlarını yansıtan bir şeye dönüştürür. Küçük çocukların yaşam deneyimi ise sınırlıdır. ... Bu kadar televizyon izleyerek büyürlerse eğer, yetişkinlerin tersine, daha sonraki gerçek yaşam faaliyetleri, onlarda televizyon deneyimi anılarını canlandıracaktır. Çocuğun erken dönem televizyon deneyimleri, onların yaşamda karşılaşacağı realiteleri ve ilişkileri insani boyutta algılayamamalarını, bu ilişkileri makineleştirmelerini veya sanallaştırmalarını netice verir. Onlar için gerçek olaylar daima televizyon dünyasının yankılarını taşıyacaktır.
Sayfa 32
Reklam
'..televizyonu açmak, çocukları insana dönüştüren süreci kapatabilmektedir.'
Sayfa 27
Televizyonun etkileri genellikle doğrudan etkiler değildir. Bu etkiler, izlerken neler olduğuyla değil, ekran önünde geçirilen saatler boyunca neyin olmadığı ile ilişkilidir.
Sayfa 26
Tembel insan hak edilmiş bir dinlenmenin zevkini bilemez. Çünkü Pascal'ın dediği gibi ısınmak üşürseniz, dinlenmek yorulursanız güzeldir.
Reklam