Bilgi aktarılabilir; bilgelik aktarılamaz.” (Siddhartha)
Bu cümle, toplumların neden sürekli çatıştığını açıklar. İnsanlar bilgiyi öğretmeye çalışır ama anlamayı öğrenmez. Bilgelik dayatılmaz; deneyimle ve empatiyle oluşur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hemingway’in İhtiyar Balıkçı ve Deniz romanı, yaşlı balıkçı Santiago’nun şanssızlıklarla dolu günlerinin ardından dev bir kılıç balığıyla giriştiği uzun ve zorlu mücadeleyi anlatır. Hikâye basit görünse de aslında insanın azim, gurur, yalnızlık ve kaderle sınanma temalarını derin biçimde işler.
Santiago, fiziksel olarak güçsüz düşmüş bir adamdır; fakat içindeki kararlılık ve mesleğine duyduğu saygı, onu olağanüstü bir direnişe götürür. Kılıç balığı ile aralarında hem rekabet hem de karşılıklı saygıya dayalı bir bağ oluşur. Balığı yakalaması bir zaferdir, ancak dönüş yolunda köpekbalıkları tarafından parçalanması, hayatın bazen en büyük emekleri bile elden alabileceğini gösterir.
Yine de Santiago’nun hikâyesi yenilgi değil; onurlu bir mücadele hikâyesidir. Hemingway, gerçek başarının sonuçta değil, insanın sonuna kadar direnme gücünde bulunduğunu ustalıkla vurgular. Bu nedenle roman, sade anlatımına rağmen derin bir insanlık dersi taşır.
Charles Duhigg bu kitapta alışkanlıkların ipucu – rutin – ödül döngüsüyle oluştuğunu ve bu döngüyü anlayarak alışkanlıkların değiştirilebileceğini anlatır.
Beyin, enerji tasarrufu için davranışları otomatikleştirir; bu yüzden kötü alışkanlıklar silinemez ama rutin değiştirilerek dönüştürülebilir.
Kitap, bireysel alışkanlıkların nasıl çalıştığını, şirketlerin kurumsal alışkanlıklarla nasıl başarı sağladığını ve toplumların kolektif alışkanlıklarının büyük hareketleri nasıl şekillendirdiğini örneklerle açıklar.
Ana mesaj: Küçük değişimler büyük sonuçlar doğurur; alışkanlıklarımızı değiştirirsek hayatımızı değiştiririz.
Bir defa okuyup yarıda bıraktım sonra tekrar ettiğim şu eşsiz kitap için şu cümleleri dökebilirim.
Mişkin, saflığı ve iyi niyetiyle çevresindeki karmaşık dünyaya karşı direniyordu; insanlar onun bu temizliğini anlamıyor, hatta budalalıkla karıştırıyordu. Oysa gerçek cesaret, kötülüğe rağmen iyi kalabilmekti ve bu yolda yıpransa da içinde sönmeyen bir ışık taşıyordu; hayatın en karanlık anlarında bile umutla parlayan bir ışık.(tı)
Şu şekilde anlamlandırabilirim
Mişkin saf, temiz bir kalp; dünya ise karmaşık ve acımasız.
Hayatta çoğu zaman saflık, zayıflık sanılır ama belki de en büyük cesaret budur.
Anlamlı satırı benim için ;
“İyi olmak, en zor iştir bu dünyada.”
Son cümle ise ;
“Yine de o saf kalp, karanlıkta parlamaya devam eder.”
Velhasıl başta yorucu ve uzun gelebilir. Ama dünyamıza anlam katarak okursanız kalbinize bir çok değişikliği fark edeceksinizdir
