Gürcan
@gurcan
İnşaat Mühendisi / Pine Script Developer (Tradingview)
Eskişehir
45 okur puanıAralık 2015 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Asgarisi ödenen kredi kartları, borçları borç ile ödemeye çalışmak, hala kirada oturmak, gidilemeyen tatiller sonucu hayatta zevk ve keyfin eksik olması, başkasının zevkini hasretle izlemek, boş birikim hesapları… Manzara tanıdık geldi mi? Yazar, bilgi ve ısrarlı amacın mahsulü olan zenginliği, fırsatları değerlendirmeyi ve bütçe yönetimini ele alarak hayattan kendimize düşen payı talep etmemiz için yöntemler gösteriyor.
Aslında bize bilmediğimiz bir şey anlatmıyor. Para biriktirmeyi, işini sevmeyi, uzun vade çalışmaların başarı getirdiğini ailemizden, çevremizden sürekli duyduğumuz nasihatlar ama kitap bütçe yönetimi, fırsatların değerlendirmesi ile ilgili temel kuralları uygulamamız için tarihsel örneklerle sizi ikna ediyor. Bundan sonra ilk ödemeyi kendime yapmak konusunda beni ikna etti bile:) 4000 yıl önceki Babiller zamanında, günümüz de hatta gelecekte geçerli olacak hayat iksiri tadında bilgiler veren kitap, para kazanmaya yeni başlamış sevdiğiniz bir kişiye vereceğiniz en güzel hediye olur.
Kitabın konusu bir cinayet; fakat bu eserin konusuna salt cinayet demek onun felsefi, psikolojik ve sosyolojik yapısına haksızlık etmek olur. Kitabın işleyişinde cinayete tanık olan birçok kişiyle yaptığı görüşmeleri aktarır. Böylelikle kasabada yaşayan ve bu cinayete tanık olan onlarca kişinin bakış açısının göreceliğini gösterir.
Kırmızı Pazartesi toplumsal önyargı üzerine yazılmış eser bence. Herkesin bildiği cinayeti önlemek için adım atmamasının sebebi; cinayetin haklı bulunmasıdır. Öldürülen kişinin suçsuz olma ihtimalini, yakınlarının çekeceği acıyı biliyor olmaları önyargılarını değiştirmez. Yaptığı kötülüğün kefaretini ödemesi için işlenen cinayet, aslında kasabanın ortaklaşa işlediği cinayettir. Toplumsal önyargı cinayetin aracıdır. Cinayet aracı olarak kullanılacak bıçak elinden alındıktan sonra "artık ellerinde kimseyi öldürecek bir şey kalmadı" sözüne cevap olarak "o zavallı çocukların üstlerine çöken o korkunç yükten kurtarmak gerek" sözüyle de bu önyargıdan bahsediyor. "Bana bir önyargı verin, dünyayı yerinden oynatayım" aklında yer eden başka bir cümle...
Bizim toplumumuzdan da birçok kareler yansıtan kısa ve anlamlı kitabı okumanızı tavsiye ediyorum.
Lev N. Tolstoy ahlaki ve çoğunlukla dini açıdan sorgulatıcı,öğüt verici farklı hikayeler ile maneviyata ne kadar önem verdiğini gösteren eserde, insanın dünyadaki varoluşunu sorguluyor. Yazara göre neye ihtiyacı olduğunu bilme yetisi verilmeyen insanları ayakta tutan şey; sevgi ve maneviyattır. Ufak yaşlarda ailesini kaybetmesi ve savaşa katıldığı yıllarda da bir çok kez ölüm gerçeğiyle karşı karşıya kalmasından dolayı ölümlü dünyanın anlamını kavramaya çalışan ve sorgulayan yazarın düşüncelerini bu eserde öğrenebilirsiniz. Yazarın düşüncelerini öğrenmek açısından beklentinizi yüksek tutmadan okunması gerekir.
Kitabı elinize alıp incelediğinizde fontları ve resimleri gördükten sonra sadece çocuklara hitap eden bir kitap gibi düşünüyorsunuz ama ifade edilen kavramlar ve ifade ediliş şekilleri sadece çocuk kitabı olmadığını gösteriyor. Özellikle kitabın önsözünü bir kaç kez okumanızı ve kitabı okurken neden yazar bu eseri koskoca bir adama adadığını aklınızdan çıkarmamanızı tavsiye ederim. "Bu koskoca adam herşeyi değerlendirebilir, çocuklar için yazılmış kitapları bile...". İtaat ettirmeye, rakamlara, daha fazlasını istemeye, kanıtlara ve mantığa, sıradanlaşmış bakış açısına inanan yetişkinlerin yerine sevgi, dostluk ve mutluluk duygularını çocuklarda ve çocukluğunu yitirmemiş yetişkinlerde bulan yazar, bu eser ile onları ödüllendirmektedir.
Yazar, kısır döngü halindeki uğraşlarıyla meşgul büyüklerin yalnız yaşam biçimlerini; gezegenlerde tek bir yetişkin yaşatması ile sembolize ederek eleştirmektedir. Bunun yanında dostluğun önemini gösteriyor, sorumluluk duygusunu yüceltiyor. Özellikle çok riskli bir durumun resminin diğerlerinden çok güzel olmasını sorumluluk duygusuna bağlayarak resmin güzelliği ile sorumluluğu somutlaştırması çok etkileyici bir anlatım olmuş.
Büyük küçük herkesin okuması gereken bir kitap.
13 yaşında aşık olduğu adama meçhul bir kadın adıyla yazılan mektupta; insan psikolojisini, hissini iyi algılayan ve akıcı bir şekilde aktaran yazar bana iki durumu sorgulattı: Olumsuzluklarla dolu aile hayatının yarattığı dünyasından kaçış olarak olarak gördüğü çocukluk aşkının saplantıya dönüşümünü ve hayatındaki kararlarının belirleyicisi olan aşık olduğu adamın; bu saplantılı aşka tepkisini.
Yazdığı kitaplardan tanıyarak kafasında kurduğu adamı, çocukluk masumiyetiyle uzaktan,sessizce seven ve hayatını ona adayan bir kadının; tek taraflı bir platonik aşkına şahit oluyorsunuz. Kadının çıkarsız ve saf aşkını sorguluyorsunuz. Gerçekten bu yaşadığı bir aşk mı diye? Gençlik çağındaki kızın babasının ölmesi ve annesinin geçim sıkıntısından dolayı kızına yabancılaşması sonucu sevginin onun için çok şey ifade ettiği kendi dünyasının gerçekliğinde; yaşadığı platonik aşkın, hayatının tek anlamı olduğu düşündüren duygunun aşk değil de saplantı olduğu açıktır. Bir çocuğun tutkuyla bağlandığı hayalin, bir yetişkin saplantısına dönüşümünde göze aldıkları ve feda ettiği ömrü beni korkuttu. Aşk dediğimiz duygunun bir saplantı olduğunu ve bu bağlılık duygusunda feda edileceklerin sınırı olmadığını görünce, sevginin çaresizlikle birleşince ortaya çıkan aşktan korunmamız gerektiğini tekrar hatırlattı.
Meçhul bir kadının büyük bir tutku ve saplantı ile sevdiği ama bir gün olsun sevgisini onunla paylaşmadığı, çocuğundan haberdar etmediği, ölüm döşeğinde onu vefasızlık ile suçlamak için tüm yaşadıklarının bedelini bir mektup ile ödetmeye çalıştığı R. olarak bilinen her şeyden habersiz adama gelelim. Sevdiğinden başka hiçbir şeyi görmeyen bir kadının sevgisine, onu tanısa bile karşılık vermek zorunda mı bence değil hele ki kadının kaderinden sorumlu olduğunu bilmeyen biri hiç değil.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,6bin okunma