Damla Gürsoy
@gursoydamla
Çeşmenin suyu akıyordu, nehrin suları akıyordu, gün geceye akıyordu, şehirdeki yaşam ölüme akıyordu; adet böyleydi, zaman ve devran kimseyi beklemezdi.
Kederli kederli yükseldi güneş; güneş ışıklarının vurduğu hiçbir şey yüreğindeki iyi niyeti ve sahip olduğu yetenekleri doğru kullanma becerisinden yoksun, kendi iyiliği ve mutluluğuna zerre kadar hayrı olmayan, kendi çürüyüşünün farkında olduğu halde bu çürümenin onu yitip bitirmesine izin veren bu adam kadar kederli olamazdı.
Harp de kıtlık da yoksullar için felaket demekti, parası olan her devir gemisini yürütüyordu
