Gulo
@guuloo
2 okur puanı
Ekim 2025 tarihinde katıldı
David beni olağanüstü bir aşkla sevmiş ve kabullenmişti; dengesiyle, iyi yürekliliğiyle bana yaşama gücü vermiş, beni kurtarmıştı ama artık o yoktu. Yaşam onun sayesinde ve onun ölümüne karşın sürüyordu.
Reklam
Hayatından ve kendinden memnun kişiler nasıl da kibirle ahlak dersi vermeye kalkışırlar.
Peki ya Mister Astley?" diye sordum.
Gözleri parlamıştı. Yüzüme sert sert baktı.
"Nasıl, senden ayrılıp şu İngiliz'e gitmemi mi istiyorsun ?" dedi acı bir tebessümle.
Hayatımda ilk kez bana "sen" diye hitap etmişti.
Sanırım o anda heyecandan başı döndü ve halsizlikten birden divana çöktü.
Sanki yıldırım çarpmıștı beni; öyle ayakta duruyor, gözlerime ve kulaklarıma inanamıyordum!
Demek beni seviyor!
Mister Astley'e değil, bana geldi!
"İçimizde iki ayrı kuvvet olduğunu anlamıyor musun? Ruhun ve bedenin kuvveti; yani biri hareket, biri düzenleyici. Ruh, yaşamın prensibidir, öyleyse harekettir. İster bir ağırlık ister bir yay isterse de soyut bir etkiyle yaratılsın, kalpteki etkisi daha az değildir fakat beden olmadan bu hareket dengesiz, düzensiz, imkânsız olurdu! Ayrıca beden ruhu düzenler, tıpkı bir sarkaç gibi o da düzenli salınımlara maruz kalır ve bu o kadar gerçektir ki yememiz, içmemiz, uykumuz aksadığında; kısacası vücudun işlevleri düzgünce yerine getirilmediğinde kötü hissederiz. Benim saatlerimde olduğu gibi ruh da bedene, salınımlarıyla kaybettiği gücü geri verir. Pekâlâ! Öyleyse, içlerinden birinin dişlilerinin diğerinin dişlileriyle iç içe geçtiği mükemmel bir saat maşası değilse, beden ve ruhun bu samimi birlikteliğini kim sağlıyor? Tahmin edip uyguladığım şey buydu. Sonuçta usta bir tamirciden başka bir şey olmayan benim için bu hayatta daha artık bir sır yok!"
Rüya gibiydi, sevgilim
Seni tanımak,seni sevmek,
Ne kadar kötü oysa
Nefes almamak gibi sensiz
Sensiz kalmak şimdi
Nefes almamak gibi sensiz olmak!
Reklam