Çıkıyor ve ilk karşılaştığımız çoçuğa şefkatle gülümsüyoruz. Kuşlara yem veriyor, çiçekleri suluyoruz. Cebimizdeki son kuruşu bize uzanan ele sevinçle bırakıyoruz. Mazluma yönelmiş namlunun önüne önce biz geçiyoruz; dirilmişi kaldırmıyor, eğrilmişi düzeltiyoruz.
Kalbe olan merhametin basıncı patlayıp taşmak üzeredir. Gökten yağan rahmet sele dönüşmüş bizi de sürüklemektedir.
Bu hareketin, bu marifetin önünde kim durabilir? Kim bu iman meşalesini söndürebilir.
Şükürler olsun sana Rabbim, şükürler olsun.
Yazar bu satırları Ramazan ayı boyuncaya sığdırmış. Keşke bu duyguları 12 Ay yaşayabilsek.·Kitabı okudu