Reklam
Madalya kazanmadık veya şampiyon olmadık belki ama hakemlere rağmen, zorluklara rağmen kazanmayı başardık. İzlediğim en iyi maçlardan biriydi kesinlikle. Heyecan doruktaydı özellikle son çeyreği nefesimi tutarak izledim. Ülkemiz için büyük gurur gerçekten ama maalesef biz bunun kıymetini bilmiyoruz ki maçlar Trt1 de oynatılmıyor. Ne diyeyim yazık.
Belki alakasız gelcek bazılarınıza ama o kadar güzel bir maçtı ki, bizi o kadar gururlandırdılar ki buda burda dursun istedim bunu hak ediyorlar çünkü.
Tebrikler takım bu yolun sonu madalya olur inşallah ( altın olanından 😌)
🇹🇷🇹🇷🇹🇷🏀
Küçüklükten fanatik Fenerbahçeli olarak büyümüştüm, babam arkasında 10 numarasıyla ismimi yazdırdığı orjinal formasını almıştı bana. Maçları beraber izlerdik. Stada gitmişliğim de oldu. Sonra medreseye gittim, bi kaç sene Fenerbahçe’nin kadrosunu bile bilmez şekilde hayatıma devam ettim. Sonra nerden estiyse bi Galatasaray derbisi izledim, Kadıköy’de yıllar sonra yenildiğimiz maçtı. O günden itibaren tekrar takip etmeye, maçları kaçırmamaya başladım. Ama eskisi kadar heyecanlı değilim, gollerde dahi nadir tepki veririm. Önemli Avrupa maçları farklı tabii.
Fenerbahçe’de beni rahatsız eden en büyük şey ise ağır Kemalistlerin kulüp yönetiminde baştacı olması. Bundandır İsmail Kartal’ın gitmesine, Mourinho’nun gelmesinden daha fazla dikkat kesilmiştim. Futbol kendini kaptırmadıkça ve holiganlaşmadıkça güzel, ötesi fıtri duyguların istismarı.
Celal Kuru
@celaliyye
·Kendim bildim bileli Galatasaray'lıyım. Neden bu takımı tuttum, kimden etkilendim hatırlamıyorum. UEFA kupasını aldığımız seneyi ve o kadroyu hatırlıyorum. O günden sonra pek ilgilenmedim. Okan Buruk gelince tekrar başladı futbol sevdası. Çünkü Okanlı kadro benim ilk gençlik yıllarımdı. Sonra Okan Buruk bende hayâl kırıklığı oldu. Gençlere hiç yer vermemesi, bir tane bile futbolcu parlatamaması vesaire. Hep hazırcı. Şimdi bakıyorum da bir Galatasaraylı olarak Torrera'yı hic sevmiyorum mesela. En ufak bir şeyde kendine yere atması midemi bulandırıyor. Sonra diğer futbolcuları düşündüm. Şöyle oturtup çay içebileceğim bir tek Kerem Aktürkoğlu vardı. O da gitti. Şimdi takımla hiçbir aidiyetim kalmadı. Epeyi uzun bir ara daha futbolla ilgilenmem herhalde. Bu yazıyı sonuna kadar kim okur, o da ayrı bir mesele.
Tr-Çin Voleybol MaçıAlıntı
Çin'i devirdik.Çok cekişmeli maçtı.O kadar sakatlığa,acıya rağmen yılmadık 3-2 aldık.Öyle ki bazı oyuncularımız mutluluktan ağladı.Türk voleybolu ve kadınıyla gurur duyuyorum!
Keşke hep böyle oynasak.
Çok güzel bir maçtı hop oturup hop kalkıp izledim:)
Reklam
Reklam