Üşengece
@guzelipapatya
"Sesini değil sözünü yükseltmeli insan çünkü gök gürültüsü değil yağmurlardır yaprakları yaşatan"
"Anıların güzel olanları da, kederli olanları da insanı hep hüzünlendirir."
Fyodor Dostoyevski
İnsancıklar
Fyodor Dostoyevski
İnsancıklarReklam
20. Bölüm İki Kalbin KıyametiMüzik
Your lips, my lips, apocalypse
Dudakların, dudaklarım, kıyamet
Notanın Ervahı
Annen var mı senin?
- Var tabii.
- Ne iş yapar?
- Çamaşıra gidiyor.
- Sen ne olacaksın büyüyünce?
- Ben mi? dedi.
Gözlerini gözüme kaldırdı. İkimiz de mavi mavi baktık.
-Ben, dedi, boyacı olacağım.
- Ne boyacısı?
- Kundura boyacısı.
- Neden kundura boyacısı?
- Ya ne olayım?
- Doktor ol, dedim.
- Olmam, dedi.
- Neden?
- Olmam işte.
- Neden ama?
- Doktoru sevmem ki.
- Olur, mu ya? Bak, dedim. Doktor sevilmez olur mu?
- Tabii sevmem, dedi. Annem hasta oldu. Evimize geldi. Kumbaramızı kırdık. Bütün yirmi beşlikleri ona verdik. Sonra çeyrekler kaldı. Onlarla da reçeteyi yaptırdık. O da zorlan.
- Ama annen iyileşti.
- Annem iyileşti ama paramız gitti. İki gün, yemek yemedim ben.
- Peki, dedim, öğretmen ol.
- Ben mektebe gitmiyorum ki.
- Neden?
- Öğretmen beni dövüyor.
- Neden?
45. Bölüm Kıyamet Öncesi
Defalarca felaketin kollarına düşmüştük ya da defalarca ölümle burun buruna gelmiştik ama yan yana değilken ya da bu kadar dağılmışken bu hiç olmamıştı. Şimdi öyle bir dağılmıştık ki, herkes, kendi kuyusunu kazıyordu ve kendi kuyusundan kurtuluyordu.
Sokak Nöbetçileri
Aslı Arslan
Aslı Arslan45. Bölüm Kıyamet Öncesi
Çünkü hiçbirisi benim gibi sokağın doğurduğu o çocuk değildi.
~Bartu~
Sokak Nöbetçileri
Aslı Arslan
Aslı ArslanReklam