İnsan belli dönemlerden geçerken hayatın garipliğini daha net anlıyor. Mesela bomboş bir ev zamanla senin yuvana dönüşüyor. İçini özenle dolduruyorsun, her köşesine ayrı emek veriyorsun. Oysa önceden ruhsuz bir evdi sadece ama artık senin evin. İnsanın elinin değdiği ve benimsediği şeylerin bir anda anlam bulması çok ilginç. Yeni bir düzene alışmaya çalışmak, orda varoluş sergilemek ve kök salmak..
İnsanların kendileri hakkında anlattıkları öyküler baştan aşağı gerçek dışı olma ihtimali taşırlar. Oysa onlar hakkında kendi bulduğumuz şeyler bize gerçek gibi gelir.