"İşte Martin Eden, sen çamurların içinden böyle çıktın, şimdi yüzünü yıka, bütün hayatın boyu yaptığın gibi, omuzlarını yıldızlara vererek, var olan bütün kuvvetlerden en yüksek hazineyi söküp al ve bırak maymunla kaplan, birbirini yesin! "
"...ruhuma ceketinin iliğine taktığı basit bir çiçekmiş, kibrini tatmin eden bir süs parçası, bir yaz günü süsüymüş gibi davranan birisine kendimi teslim ettiğim hissine kapılıyorum."