Haticek
@haaticek
İçinde bulunduğumuz, boyun eğdiğimiz, sessizce bize emredilenleri harfiyen yerine getirdiğimiz sistem ancak bu kadar çıplaklığıyla anlatılabilirdi, sevgili okuyucu bildiğin gerçekleri bir başkası yüzüne tokat gibi çarpınca da artık gözlerini kapatma, atabiliyorsan çığlığın duvarları süslesin, hiç olmazsa çığlığın içinde hayat bulsun ki ruhun sönmesin, iyi okumalar ve iyi şanslar!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir insanı okumaya çalışırsınız bazen, bazı insanların dilini çözmek için çok uğraşırsınız, bazılarımız pes eder zorlanınca, bazısı ise aslında onun dilinin kendi dili olduğunu farkeder. Raskolnikov da o karmaşık insanlardan biriydi, bu hayatın ona dayattıklarını kabul etmiyordu, herkes ona hasta diyordu, hatalar yaptı, hayata karşı direndi, ölmek istedi birçok kez ama korkuyordu, ölmekten korktuğu için yaşadığını düşünüyordu. Ama her defasında yanında aynı dili konuştuğu biri vardı; Sonya. Zaten hayat denen şey yanında aynı kelimeleri kullandığın biri olunca anlamlı olmuyor muydu? Raskolnikov bunu geç anladı, ama yeniden doğuş için geç değildi, hele de yanında Sonya gibi birisi varsa.
bazen yalnızca imkansız gerçekleşir. .............................................................................................................................................................................................................................................................
