...
"Ben beyaz mıyım, yoksa siyah mı?" Annem, "Sen bir insansın, " diye bağırmıştı. "Buna inan ve kendini eğit yoksa hiç bir şey olamazsın!"
"Siyah bir hiç bir şey mi yoksa yalnızca hiç bir şey mi?"
Yavan bir sesle, "Hiç bir şeysen ne renk olduğunun ne önemi var," demişti.
Halk yoksuldu, halk açtı. İtiraf etmeliyim ki ben bir çok insanın çektiği o açlığı çekmiyordum. Onlar gibi rıhtımdan yakalanmış kaplumbağalarla yengeçleri yemek zorunda kalmıyordum. Ama ben de sevgi ve şefkate açtım. Bunların hiç birini elde edememiştim.
"İstediğimiz şey sonsuza kadar yaşamak değil, sadece eylemlerin ve nesnelerin birden anlamını kaybettiğini görmek istemiyoruz. Bizi saran boşluk o zaman gözle görünür oluyor."