Ama yatılı okula giden bir çocuğun evden koptuğu da bir gerçektir. 11 yaşında ilkokuldan sonra yatılı okula giden, dolayısıyla yuvadan ayrılıp toplumsal olarak yetiştirilen bir çocuk evden kopar. Ondan sonra aradaki ilişki önce hasrete, sonra bir alışkanlığa ve nihayet tamamıyla formel bir ilişkiye dönüşür. Kimse artık birbirini büyük bir hasretle göremez. O erkek çocuk, artık bir ana kuzusu olmaktan çıkar...
Hayattaki bir mümine, yok olmakla öteki dünyada hayat arasında bir seçim sunsanız, elbette ki ölümden sonra başka bir hayatı ister, ama milyonlarca yıl beklemeyi önerirseniz, belki de -en azından bazıları- yok olmayı yeğleyecektir.
Eğer iyiliğin bir nedeni varsa, o artık iyilik değildir; eğer iyiliğin bir sonucu, yani bir ödülü varsa yine iyilik değildir.Demek ki iyilik, neden ve sonuç zincirinin dışındadır.