Selamün Aleyküm!
İlk olarak Efendi Babamız(ks) bu eseri bizlere verdiği için,
Rabbim kendilerinden razı ve hoşnut olsun.
Rabiim ömürlerini hayırlı ve mübarek eyelsin,
Rabbim Şeyhimizi başımızdan eksik etmesin..
Kitabın bir çok yerinde geçtiği gibi,
'Bu dünyaya neye geldin bilenden al haberi!' buyuruluyor.
Peki biz bu dünyaya neye,niçin geldik düşünüyor muyuz hiç?
Biz bu dünyaya Mevla'yı bilmeye ve O'na ibadet etmeye.
O'nu zikretmeye geldik.. Rabbim bizleri Kendisine layık eylesin..
Kitapta da bir çok yerde zikir üzerinde durulmuştur.İnsan Rabbisini her daim,her yerde
zikretmeli unutmamalıdır.Hatta ve hatta abdestsiz dahi olsak zikrimizi bırakmamız gerektiği söylenmiştir.
Düşman olarak insanın nefsi kendisine apaçık bir düşmandır.Nefs ibadet etmeyi,zikir etmeyi..
sevmez insan iradesini kendi nefsinin eline verdiği an kaybetmiştir şeytanı sevindirmiştir.
Lakin kendi iradesini nefsinin eline vermeyipte nefsini yenen kişilere ne mutlu, Rabbimizin hoşnutunu
kazanmış olur.
Rabbim herkese kendi nefislerini kontrol edenlerden eylesin bizleri..
İnsanın bu dünyanın geçiçi,imtihan yeri olarak görmesi ve bilmesini gerektiğini her daim aklında tutması lazım ve unutmaması lazımdır.
Kitapta da Efendi Babamız Çarşaf-ı Şerif üzerindede fikirlerini ve görüşlerini bildirmiş,Allah'ın bir emri olduğunu her müslüman hanımın
çarşaf giymesini söylemiştir. Ve Çarşaf-ı Şerif giyinmiş olan hanımlara dua etmiş dua beklemiştir.
Son cümlelerimi toplamak gerekirse
Kitapta da sürekli geçtigi gibi "Dünyaya niye geldik?" sorusunu devamlı sormalıyız kendimize.Rabbim rızası üzere yaşayıp rızası üzere ölmek nasip etsin.Ne güzel ayetlerle, hadislerle ve bol dua ile Mahmud Efendi Hazretlerinin sohbetlerinin bulunduğu güzel bir kitap.Tekrar tekrar okunabilir