Susmayı tercih etmekle gelen sessizlik, varlığın konuşmaya başladığı yerdir. Yapay ve yapmacık mükalemenin sona erdiği ve gürültünün olmadığı yerde varlığın tecellisinin derin senfonisi duymaya başlarız. Sessizlik bize yeni duyma imkânları sunar. Ağacın, güneşin, gecenin, gölgenin, kuşların, derenin, ikindi vaktinin, odamdaki eşyaların sesini, ancak sessiz ve sakin bir ortamda duyabilirim. Bu duyma imkânı, aklımıza ve ruhumuza yeni kapılar açar. Dingin bir zihnin tattığı sessizlik ve sükût hâli, kalbî letafetin anahtarıdır. Sessizlik, sükûtun ve sekînetin kardeşidir."
Pyotr Petroviç topluluk içinde nazik görünen Özellikle de nazik olma iddiasında olan insanlardandı; Böyleleri bulundukları topluluk içinde kendilerine uygun olmayan en ufak bir aykırı durum karşısında ellerindeki bütün olanakları kaybederler ve bulundukları yeri şenlendiren bir insan olmaktan çıkıp boş bir un çuvalına dönerler.