Hakan Kerimoğlu
@hakankerimoglu
Gezgin
Fotoğrafçı
Sanat Tarihi Sevdalısı
ig: hakanphotograph
#219099904
Şu anda okuduğu kitap
Bazı duygular yaşanmaz; sadece içimizde bir süre kalır.
Gül Mevsimidir, bir öykü kitabı olmaktan çok,
insanın içinde taşıdığı ama çoğu zaman adını koyamadığı duyguların kaydı gibi.
Füruzan’ın dünyasında büyük olaylar yoktur.
Ama küçük olan hiçbir şey de gerçekten küçük değildir.
Bir bakış, bir sessizlik, bir bekleyiş…
Hepsi insanın içini ağırlaştıran bir şeye dönüşür.
Bu kitapta en çarpıcı olan şey, karakterlerin “eksik” oluşu değil;
tam olamıyor oluşlarıdır.
Sanki herkes hayatın bir yerinde kalmış,
bir şeyi kaçırmış,
birine geç kalmış gibidir.
Füruzan kimseyi dramatize etmez.
Acıyı büyütmez, süslemez.
Tam tersine,
onu olduğu gibi bırakır.
Bu yüzden okur, anlatılanı uzaktan izlemez;
tanır.
Öykülerde sık sık bir aidiyet arayışı hissedilir.
Ama bu arayış yüksek sesle dile getirilmez.
Daha çok, insanların konuşurken söylediklerinden çok
söylemediklerinde ortaya çıkar.
“Gül mevsimi” ifadesi de tam bu yüzden önemlidir.
Bir güzelliği değil,
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Balzac’ın evreninde karakterler genellikle hırs, para ve statü üzerinden hareket eder. Bu romanda ise merkezde farklı bir figür vardır: çıkar peşinde koşmayan, hesap yapmayan, “temiz” kalan bir karakter. Ancak Balzac bu saflığı romantik bir ideal olarak sunmaz. Tam tersine, şu soruyu görünür kılar:
Erdem, çıkar ilişkilerinin hüküm sürdüğü bir dünyada gerçekten korunabilir mi?
Romanın gerilimi dışsal olaylardan çok, bu karşıtlıktan doğar. Bir yanda maddi hesaplar, miras beklentileri ve gizli rekabetler; diğer yanda içtenlik ve sadelik… Balzac bu iki alanı çarpıştırırken, ahlaki bir ders vermekten çok bir toplumsal teşhis yapıyor.
