Hakan Kerimoğlu
@hakankerimoglu
Gezgin
Fotoğrafçı
Sanat Tarihi Sevdalısı
ig: hakanphotograph
#219099904
Yüksek Lisans
91 kütüphaneci puanı
733 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Belinda Jack’ın Okumak (The Secret Life of Reading) kitabını okurken, bunun kitaplar hakkında yazılmış sıradan bir eser olmadığını fark ettim. Çünkü yazar bana ne okumam gerektiğini söylemiyor; daha çok neden okuduğumuzu, okumanın insan hayatındaki yerini ve yüzyıllar boyunca nasıl değiştiğini anlatıyor.
Benim için kitabın en etkileyici tarafı, okuma eylemini yalnızca bireysel bir alışkanlık olarak değil, insanlık tarihini şekillendiren bir güç olarak ele almasıydı. Daha önce okumayı doğal ve sıradan bir uğraş olarak görüyordum. Ancak kitap, sessiz okumanın ortaya çıkışından romanların toplum üzerindeki etkisine kadar birçok konuyu ele alarak bu alışkanlığın aslında ne kadar büyük bir kültürel dönüşüm yarattığını gösteriyor.
Kitap boyunca hoşuma giden şeylerden biri de Belinda Jack’in farklı dönemlerden ve farklı kültürlerden örnekler vermesiydi. Böylece okumanın yalnızca bilgi edinmek için değil; kendini keşfetmek, empati kurmak, hayal gücünü geliştirmek ve hatta toplumsal değişim yaratmak için de ne kadar önemli olduğunu görmek mümkün oluyor.
Kendi adıma kitapta en çok düşündüğüm konu, insanların aynı kitabı okuyup neden farklı şeyler hissettiği oldu. Yazar, her okurun metinle kendi deneyimleri üzerinden ilişki kurduğunu anlatıyor. Bu fikir bana oldukça yakın geldi. Çünkü yıllardır okuduğum kitapların çoğunda aslında yalnızca yazarı değil, biraz da kendimi okuduğumu fark ettim.
Kitabın sevdiğim bir diğer yönü ise okumanın her zaman elit bir uğraş olmadığını göstermesiydi. Tarih boyunca kitaplara erişimin, okuryazarlığın ve okuma alışkanlıklarının nasıl değiştiğini görmek, okumanın bugünkü hâline farklı bir gözle bakmamı sağladı.
Belinda Jack’in dili akademik olmasına rağmen ulaşılmaz değil. Kitap yer yer araştırma kitabı gibi ilerlese de anlatılan örnekler ve
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
José Ortega y Gasset’in Sistem Olarak Tarih kitabını okurken, bunun klasik anlamda bir tarih kitabı olmadığını çok net hissettim. Çünkü Ortega y Gasset burada savaşları, kronolojiyi ya da olay sıralarını anlatmaktan çok, insanın tarih içindeki yerini ve geçmişle kurduğu ilişkiyi sorguluyor.
Benim için kitabın en etkileyici tarafı, tarihin dışarıdan izlenen bir şey değil, insanın bizzat içinde yaşadığı bir süreç olarak ele alınmasıydı. Ortega’ya göre insanı anlamak için sadece “kim olduğuna” değil, “hangi tarihin içinden geçtiğine” de bakmak gerekiyor. Bu bakış açısı bana oldukça güçlü geldi.
Kitap boyunca dikkatimi çeken şeylerden biri de, yazarın insanı durağan bir varlık gibi görmemesiydi. Tam tersine, insan sürekli değişen, yaşadığı çağın şartlarıyla şekillenen bir varlık olarak anlatılıyor. Özellikle “Ben ve çevrem” düşüncesinin arka planda sürekli hissedilmesi, kitabın felsefi yönünü daha derin hale getiriyor.
Kendi adıma kitapta en çok düşündüğüm nokta şu oldu: İnsan geçmişten bağımsız yaşayamaz. Çünkü bugün verdiğimiz kararlar bile aslında geçmişin bir devamı. Ortega y Gasset tarihi sadece olmuş bitmiş olaylar olarak değil, bugünü oluşturan canlı bir yapı gibi ele alıyor. Bu yüzden kitap bana tarihe bakışımı yeniden sorgulattı.
Dil açısından kitap kolay bir metin değil ama zor olmasının nedeni yapay bir anlatım kullanması değil; sürekli düşünmeye zorlaması. Bazı bölümleri bir kez okumak yetmedi çünkü her paragrafın altında başka bir fikir daha vardı. Ama tam da bu yüzden yüzeysel kalmayan bir kitap olmuş.
Kitabı okurken şunu hissettim: Ortega y Gasset tarih üzerinden aslında insanın kimlik arayışını anlatıyor. İnsan yalnızca bireysel bir varlık değil; yaşadığı toplumun, çağın ve geçmişin de taşıyıcısı. Bu düşünce kitabın her bölümünde farklı şekillerde
Puan vermedi·128 syf.·
3 saatte okudu
·2026 69. kitabı
İnsan yaşamı dediğin garip bir gerçektir.
