“Bunca zaman sonra seni yeniden görmek… garip bir his,” dedi Mahir hafifçe gülümseyerek. “Hiç değişmemişsin… Her zamanki gibi çok güzelsin.”
O an aklına Yavuz Bülent Bakiler ’in o etkileyici şiiri gel-mişti:
Sözde, senden kaçıyorum doludizgin atlarla,
Bâzan sessiz sedasız, ipekten kanatlarla,
Ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarla,
Karşıma çıkıyorsun en serin imbatlarla,
Adını yazıyorsun bulduğun fırsatlarla,
Yüreğimin başına noktalarla, hatlarla,
Baş başa kalıyorum sonunda heyhatlarla,
Sözde senden kaçıyorum doludizgin atlarla…