Bir Musa doğmasın diye, doğan binlerce çocuk öldürülür. Fakat ölen çocuklarının kanında Musa bilincinin çiçeği açar.
Sezai Karakoç
Yeğ tutarsa ger zebân, ser dahî tutar karar / Ne gelirse nîk ü bed her kişiye dilden durur / Yani diyor ki: Bana benden olur her ne olursa, başım rahat eder dilim durursa. -Murâdî- https://www.facebook.com/groups/1699800030239727/
facebook.com/groups/16998000...
Şair, Malta’nın dağına taşına baktıkça yabancılığı artar, vatan hasreti yoğunlaşır.
“Bu şeb de cûşiş-i yâdına ağladım durdum…
Gel ey kerîme-i târih olan güzel yurdum.
Ufukların nazarımdan nihân olup gideli,
bu hâk-dân-ı fenaânın karardı her şekli.
Gözümde kalmadı yer gök, batar çıkar giderim.
-Zemîne münkesirim, âsümaâna muğberim-
Dumanlı dağların, ağlar gözümde tüttükçe,
olur mehâsin-i gurbet de başka işkence.
Demek bu mahbes-i âmâl içinde ben ebedî
yabancıyım…
facebook.com/groups/16998000...
“Acımam kendime asla… Fakat-Eyvah!.. Eyvah!..
Korkarım belki vatandan da nişan kalmayacak”
derken sürgün yıllarında vatan özleminin, vatan kaygusuna dönüştüğünü ifade eder.
Süleyman Nazif’in, Malta sürgünü olduğu günlerde yazdığı Daussıla adlı şiiri gurbette yaşayanların ruh halini yansıtması bakımından önemlidir.