Haktan Gökkaya
@haktangk
proud 2 be autistic & i hate books
Şu anda okuduğu kitaplar
Haktan Gökkaya
, bir kitap okuduPuan vermedi·232 syf.·
7 günde okudu
·Okunma: 30 Aralık 2025 00:00
·2025 34. kitabı
Reklam
Haktan Gökkaya
, bir kitap okuduPuan vermedi·75 syf.·
25 saatte okudu
·Okunma: 06 Haziran 2025 00:00
·2025 17. kitabı
İnsanın içsel mimarisiTasavvuf
Mustafa Merter, insanı tek katlı, sade, anlaşılır bir varlık olarak ele almıyor. Tam tersine, iç içe geçmiş odaları olan bir yapıdan söz ediyor. Üst üste binmiş katlar, bastırılmış sesler, yukarıdan aşağıya bakan bilinç kırıntıları. Kitap, daha ilk sayfalardan itibaren şunu ima ediyor:
“Sandığın kadar basit değilsin.”
Metindeki M.merter'in sesi:
“seni anlıyorum çünkü buradan geçtim”
Bunu açıkça söylemiyor. Zaten mesele de bu.
Yazarın elinde çok fazla vermesi gerekenler var
bu yüzden kendi hayatından alıntılar da yapsa at gözlüğünü kaldırmaya çalışıyor yani üstten baktığını hissediyorsun.
Metin boyunca yazar, benimle kavga etmiyor. Ama elini de omzuma koyup eşitlenmiyor. Daha çok karşısına oturmuş, hafifçe başını eğmiş, “anlıyorum” diyen ama bir yandan da “sen henüz anlamıyorsun” hissi veren bir pozisyonda duruyor.
Alıntılar bunu sık sık ele veriyor:
“İnsanın derinlikleri sandığımızdan çok daha karanlık ve çok daha kutsaldır.”
Bu cümle güzel. Ama aynı zamanda şunu da fısıldıyor:
“Bu karanlığı ben biraz daha iyi biliyorum.”
Pasif-agresif bir yer burası. Kitap, beni aşağılamıyor; ama beni sürekli bir alt kata yerleştiriyor.
İnsan burada hem çok değerli hem de sürekli sorunlu.
Hem potansiyel dolu hem de sürekli yanlış yapan bir varlık.
Bir yerde şu minvalde bir ifade geçiyor:
“İnsan, kendini tanımadıkça başkasını da yaralar.”
Haklı.
Kitap kendisinin anlaşılması için maddi ve manevi çakışıma yani yaşadığımız fiziksel hayatımıza paralel gelen metafizik hakikat doğrultusunun hayatımızın bir döneminde bu paralelliği bozup çakıştığını ana şahitlik edilmiş olmasını istiyor.
Genel His, anlatılan doğru, ton çok yorucu