H.Bedilli
@hakverdi
Kitap zekayı kibarlaştırır der Cemil'im Meriç
Halil Cibran’ın insanının hayatını kuşatan kitaplarından Ermişin Bahçesi, felsefi düşünceyi şiirin iklimiyle sunuyor. Hemen her konuda kısa ama derin tahlilleriyle eser, zihnindeki sorulara cevap arayanlara hitap ediyor: “Şöyle güzelce avuçla toprak al eline. Tohum ya da belki solucan var mı içinde? Yeterince ferah ve sabırlıysa eğer elin, dönecektir. O tohum ormana ve solucan da melek sürüsüne. Unutma ki, tohumları ormanlara, solucanları da meleklere dönüştüren yıllar şu ana aittir. Tam bu ana. Hem nedir ki yılların mevsimleri sizin değişen düşüncelerinizden başka?”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir ağaç demiş ki adama, “Köklerim ta dipte kızıl topraktadır benim ve sana meyvemi vereceğim.” Adam cevaplamış, “Ne kadar da benziyoruz. Benim de kızıl toprakta köklerim. Sana kendi meyveni ikram etme gücü bahşeden bu kızıl toprak, bana da onu şükranla kabul etmeyi öğretir.”
Halil Cibran’ın 2. eseri olma özelliğini taşıyan kitap aynı zamanda yazarın sanatının
gelişmesinin de habercisidir. Eseri farklı bir tarzla kaleme alan yazarın anlatımda sergilediği
ustalık okuyucuyu derinden etkiliyor. Neyin habercisi olduğunuza karar verme zamanı…
Kardeşlerim, aziz kardeşlerim benim,
Aşağıda yaban mersini koruluğunda
Bir genç kız dans ediyor aya karşı,
Saçlarında binlerce çiy yıldızı,
Ayaklarında binlerce kanat.
Mideni değil hücrelerini doyur!
Bolluk içindeyiz çok şükür! Kimsenin sofradan doymadan kalkması gerekmiyor, kıtlık yok. Karnımız tok.
Ama hücrelerimiz aç.
Hücrelerimizi besleyemiyoruz.
Yediklerimizin çoğu “besin” değil!
Biz onları yedikçe onlar da bizi yiyor!
Diyet yaptıkça kilo alıyoruz.
Kesinlikle okunması gereken bir kitap
