Hayatın bundan ibaret olduğunu zannettiren bilgisizliğimin yerini şimdi, dünyada başka türlü de yaşanabileceğini bir kere öğrenmiş olmanın azabı tutuyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Muhakkak ki bütün insanların birer ruhu vardı, ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi. Bir ruh, ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum görmeden, meydana çıkıyordu… Biz ancak o zaman sahiden yaşamaya-ruhumuzla yaşamaya- başlıyorduk.
Benimle beraber kasabada pek çok delikanlı Ayla’nın aşkı ile tutuşuyordu. Ne var ki kızın bunlardan haberi yoktu. Bizimkisi tavşanın dağa küsmesi gibi bir şey. Romantik, platonik, o tonik, bu tonik neyse ne. İçimizde zehirli bir ur gibi büyüyüp duran şey. Kimse kimseye hiçbir şey itiraf etmedi. Herkes acısını içine gömdü.