Halil İbrahim
@halil_17
Eflâtun diyor ki: "İnsanlar hakkında tesir icrâ eden iki çeşit aşk vardır. Biri denizin köpüklerinden doğmuş geçici aşktır; ruhta gençliğin serkeşliğiyle galeyan eder. Diğeri bizi gökten inen altın bir zincirle kendine çeker; ne onulmaz yaralar açacak hançeri, ne de oku vardır. Onun güzelliğinin saf şûleler saçan cemâli, ruhlara, hikmetle dolu bir heyecan verir."
En asil ruhların elde etmek için çalışacakları en yüksek gâye, güzelliği hayretle temâşâya vâsıl olabilmektir.
Sayfa 125
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Sevgili, kendisinde Hüsnümutlak'ın bir sûreti bulunandır."
Sayfa 125
Derin bir aşka istidâdı olan kimse, kendini o kadar geç mi keşfeder?
"-Sımsıkı kapalı bir goncanın kırmızı veya sarı olduğu evvelden nasıl tahmin olunabilir? Meğer ki inkişâf edecek güneşli zeminde istidâdını meydana çıkarabilsin veya tamamlayabilsin."
Doğru söylüyorsun Çelebi.. Kış güneşi gibi fersiz ve harâretsiz olanların aşkını, sizin tamamlayıcı ve oldurucu yalın güneşinizle mukâyese etmiş olduğum için hata ettim.
Sayfa 124
Taştan mücevher olmasını istemek, hem mânâsız hem de câhilâne bir temennîdir; ancak aslında cevheriyet kâbiliyeti olanların taş kalmalarına acınır.
Dünyayı dünya yapan, çokluğun çeşit çeşit görünüşleri ve hislerin cezir ve meddidir. Fakat insanı da insan yapan, birliğin mutlak sükûnu ve âsâyişi değil midir?
O insan ki zamâna, hâdiselere, hislerine ve içgüdülerine râm olarak, kâh acı sarı, kâh gül pembe, kâh yeşil olur. İşte bunlar, devrânın esîri olmakla, yazın giyinen kışın soyunan bir ağaç gibi, ancak hârici tesirlerden ilham alırlar. Hâlbuki diğer zümre, bütün renklerin bir araya gelmesinden hâsıl olan beyaz renk gibidir ki, ne kederin şiddetinden sararır ne neşenin kemâlinden kızarırlar.
Sayfa 119
"Aşk ölümle eştir, eş ve çifttir! İhtiraslarını, zaaflarını, isyanlarını öldürememiş kimse aşkı ne bilir?"
Sayfa 110