Kendine şefkat, kişinin içinde kendiliğinden olup biten duyguları ve düşünceleri olduğu gibi görmesi, bunları deneyimlemeye açık ve gönüllü olması, tüm bu deneyimleri insan olmanın bir parçası olarak görmesi, bu insani deneyimden onu insaniyete taşıyacak olan değerlerine temas ederek, kendine ve bir ötekine doğru yararlı seçimler yapabilmesidir. Kendine şefkat, başarısızlıklar ve aksilikler karşısında kişinin kendisine nezaketle yaklaşmasını ve başkalarıyla birlik olma duygularını içerir. Duygularınızı olduğu gibi kabul etmenizi (kabul), düşüncelerinizi gözlemleme becerilerinizi (ayrışma), bilinçli farkındalığı (anla esnek temas) ve değerlere temas ederek kararlı şekilde harekete geçmeyi içinde barındırır.
"Evet içimde bir acı var, belki bazılarından daha az belki daha çok ama var. Bu dünyada bu duyguyu bu yoğunlukta hisseden benim gibi binlerce insan var." Bu duygunun varlığıyla kendimi utandırmak ve bu hissi bir anormallik alameti olarak görmek yerine kendimi bu hissi deneyimlemeyi insanî bir tecrübe olarak sunabilirim ve sonrasında kendime nasıl yardım edebileceğime yönelebilirim.