Bazen, hayatını taşıyamayacak hale gelirsin. Hayatının içinde kaçacak delikler, gizli koridorlar, şefkatli çatlaklar ararsın. Her şeyi yeniden yazmak istersin, kendine başka bir güzergah, başka bir kader çizmek… Ama ne yaparsan yap, yine de kaçamazsın kendinden, aklından firar edenlere gıpta edersin. Yollar değişse de ışık hep aynı ışık, karanlık hep aynı karanlık, sen hep aynı sensindir.
Bir yaraya merhem olamamak ne büyük bir çaresizlik. Ve çaresizlik ne kadar korkunç bir duygu. Ben neyi yapamadım ya da eksik yaptım da biz bunları yaşamak zorunda kaldık!