Halil Özkan
@halilozkan7
12 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
"O akşam kızımla birlikte soyağacı yapmaya karar veriyoruz. Sülaledeki tüm yaşayanları ve ölüleri hafızasında taşıyan kişi daha yeni vefat etmişken, bu iş neredeyse imkânsız görünüyor. Ama, itiraf etmeliyim, bunu yapmak büyük bir teselli sağlıyor. Kendini ve ölen kişiyi ailenin çatallanan dalları arasına, dal budak salmış o tacın üzerine yerleştirmek, ölümü daha doğal kılıyor, bir anlam ve teselli sunuyor, evet anlam ve teselli. Ağaç canlı, dallarında onca ölünün asılı olmasına rağmen."
Sayfa 100
"Tanrım, korkuyorum, işimi kolaylaştır benim. Kendimi öğrenmem için ayırdığım zamanda kendi hakkımda hiçbir şey öğrenemedim. Bana karşı iyi ol Tanrım, hiç olmazsa nasıl bir insan olduğumu öğrenene kadar."
Sayfa 70
"aşk ve hayatı pek çok sevmekten,
umuttan ve korkudan azadeyiz artık
şükür olsun meçhul tanrılara ki
hiçbir hayat sonsuz değil;
ölüler hiç dirilmiyor;
en yorgun nehir bile sonunda
güvenle denize dökülüyor."
