Yüce Sultanım/Yunus Emre Hazretleri(k.s)Şiir
…
Alîmsin alîm bilirsün hâlim
Ağzımda dilim hû demek ister
…
Halim, sıradan bir yaşamın içinde huzur arayan bir gençtir. Ancak komşularının gizemli ölümüyle birlikte, güvenle örülmüş hayatının taşları teker teker yerinden oynamaya başlar. Önce çocukluk arkadaşının kayboluşu, sonra kardeşinin gizlediği sırlar, ardından ailesinin sessizliğinin ardındaki karanlık gerçeği keşfeder.
Her adımda biraz daha sarsılır; dostluğa, aşka, aileye ve en sonunda kendine olan inancını kaybeder.
Bir zamanlar masumiyetin simgesi olan ev artık yalnızca yankıların duyulduğu bir boşluktur. Ve o yankılar, Halim’in yıkılan dünyasından geriye kalan tek şeydir.
Kırılan Sessizlik,
bir ailenin çöküşünü,
bir gencin iç hesaplaşmasını
ve sessizliğin bazen en korkunç çığlık olabileceğini anlatıyor.
S’1K
Ruhumun dizleri kanıyor, bir adım ötesi uçurum,
Öyle bir dermansızlık ki bu, dünyayı taşımışım sanki sırtımda.
Ama yangın burada başlıyor ya zaten:
Adım atacak halim yokken, fırtınana deli gibi koşmak istiyorum hâlâ.
Yolların sonunun sana çıkmayacağını,
Çıksa da o yollarda can vereceğimi bile bile…
Sırtımdaki her yaranın faili senken,
Şifayı yine senin ellerinde aramak ne acı.
Kendi celladına sığınmak,
Beni öldüren hançeri sırf sen tuttun diye kutsamak gibi.
İçimdeki bağlar kopmuyor, feryatlarım gökyüzüne ulaşmıyor;
Çünkü ben hâlâ, beni yok eden ikliminde baharı bekliyorum.
Gönlüm düştü sevdiğimin kirpik uçlarına,
Bilemedim, inandım kışın ayazında yaz baharına...
Halim nicedir etmez oldun sual.
Bir nefeslik intihar meylimde yatar şu garip sevdam.
🍂 Tt
