İnsan böyledir, aziz bayım, iki yüzü vardır onun: Kendini sevmeden başkasını sevemez. Olur da binanızda bir ölüm yaşanırsa, komşularınızı gözlemleyin. Onlar kendi küçük yaşamlarının içinde, uykudayken, bir bakmışsınız kapıcı ölmüş. Hemen uyanırlar, koşturmaya başlarlar, bilgi alırlar, vahlanıp dururlar. Taptaze bir ölü, nihayet gösteri başlar. Trajediye gereksinimleri vardır, neylersiniz, bu onların küçük aşkınlıkları, aperitifleridir.
Kişi mutlu yaşamak için para kazanmak ister, sonra bir yaşamın tüm çabası ve en iyi yanı bu paranın kazanılmasında toplanır. Mutluluk unutulmuş, araç da amaç sayılmıştır.