"Korkutmaya meraklı kişinin en büyük korkusu nedir biliyor musunuz? Kendi yetersizliği ile yüzleşmek.Bir gün gelir de ondan korkmazlarsa ne halt edeceğini bilemez çünkü."
"Kimsenin kimseye teşekkür borcu yok. Zengini-fakiri yok. Kuşu- insanı da yok. Hepimiz görkemli bir sistem içinde birbirimizi tamamlıyoruz. Yaşam yolculuğu aslında etkileşimlerle örtülü bir ağ ve ekipteki her bir birey diğeri için gerekli..."
"Rüzgara kapılmış bir yaprak parçası olmaktansa, yönünü belirleyebilen, rotasını ve etki alanını keşfetmiş bir insan olma haline daha önce ulaşmak isterdim."
"Mesela biri çocukluğunda keyifli bir keşif ortamındayken, dışarıdaki tanıklık, “Kikirdeyip durma, öyle bağırma, anladın değil mi? Niye geç kaldın, çok gezen tavuk ayağının bokuyla gelir unutma “ demişse...Büyüdüğünde ne zaman mutlu olsa içinde bir korku, kaygı belirir ; farkında değildir ama kendisine aşağılayıcı bir laf geleceğini bekler, mutluluğunda bile tereddüte düşer. Sadece engellenmiyorsun , utandırılıyorsun da. Hem de iliklerine kadar...Ah öyle bir hal ki bu çocukluktaki utandırılma insanın bütün hücrelerine işler. İnsanın özüne kadar gider. İşte o zaman mutluluktan korkar hale gelirsin ; hayatında iyi bir şey olduğu zaman bilirsin ki bir şeyler ters gidecek..."