"Psikiyatride "af yanılsaması" denilen bir durum vardır. İdama mahkum edilen bir insan, infazından hemen önce, son dakikada affedilebileceği yanılsamasına kapılır. Biz de umut kırıntılarına dört elle sarılmıştık ve sonuna kadar, kötü olmayacağına inanmıştık."
"Ve yine o gece aklın mı yoksa aşkın mı diye sordular. Aklını seçenlere baktım, ölmüşlerdi. Aşkını seçenlere baktım, onlar zaten ölüydü. Sonra dedim ki; bu işin sonunda kimse yaşamıyor. Ölümü seçtim. Bu saatten sonra aklın da aşkın da seni yalnızca ölüme götürürdü."