Acı, yok olmayan şeylerden biridir. Sadece görünüşünü değiştirir.
Sayfa 37·Kitabı okuyor
Kurtlar ölene dek intikam peşinde koşan dostunu da düşmanını da unutmayan tek hayvandı. Esaret altında asla yaşayamaz ve evcilleştirilemezlerdi. Belki de bu yüzden Türk ırkının sembolü olmuşlardı esir edilememesi ve intikamını ala yerde koymaması sebebiyle.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
kendini dünyaya maruz bırakmayı öğrenmek …
Malte Laurids Bridgge'in Notlarínda Rilke görmeyi yaralanma olarak tasvir eder. Görme, "Ben"in bilinmeyen mıntıkasına giren şeylere kendisini tamamen maruz bırakır. Görmeyi öğrenmek, dolayısıyla aktif, bilinçli bir süreçten başka bir şey değildir. Daha ziyade meydana gelmeye-bırakmak veya meydana gelmeye-maruz kalmaktır: "Görmeyi öğreniyorum. Sebebini bilmiyorum fakat her şey bana daha derinden giriyor ve her zaman vardıkları noktada artık kalmıyorlar. Hakkında hiçbir şey bilmediğim bir iç tarafım var. Her şey oraya doğru gidiyor. Orada neyin meydana geldiğini bilmiyorum."
Günümüzün pozitif toplumu yaralanmanın negatifliğini herzaman azaltır. Bu, sevgi için de geçerlidir. Yaralanmaya sevk edebilecek yüksek her bağlılıktan sakınılır.
değerli olanın bir mahremiyet alanı vardır….
Güzel saklıdır. Gizleme güzellik için aslidir. Şeffaflık, güzellik ile anlaşamaz. Şeffaf güzellik bir oksimorondur, zıtların birleşimidir. Güzellik zorunlu olarak bir görünümdür [Schein].Içinde opaklık barındırır. Opak gölgeli demektir. Örtüyü kaldırma ise büyüyü bozar ve onu tahrip eder. Bu yüzden güzel, doğası gereği örtüsü açılamayandır…
Dijital güzel, özdeş olmamaklığın her türlü negatifliğini defeder. Sadece tüketilebilir,kullanılabilir farklara izin verir. Başkalık, yerini çeşitliliğe bırakır. Dijitalleşmiş dünya insanın adeta kendi ağtabakalarıyla (retina) ördüğü bir dünyadır. Bu insanca bağlanmış dünya, (narsist) kalıcı bir öz bakışa sevk eder. Ağ ne kadar örülürse dünya da o kadar kendisini ötekinden, dışarısından örter ve korur. Dijital ağtabaka dünyayı bir resme ve kontrol ekranına dönüştürür. Bu oto-erotik görme uzamında, bu dijital içsellikte hiçbir hayret, merak mümkün değildir. Burada insanlar sadece kendilerini beğenirler.