Orhan C.
@han29
Dalkavuklar gecesi hiciv konusunda iyi bir kitap her dönem kraldan çok kralcı olanları çok güzel anlatmış özellikle
ben hakimim!
Peki sonra ne olacaksın ?
Sonra vezir olacağım.
Daha sonra ne olacaksı ?
Hiç!..
Sen bir kaç yıl daha uğraştıktan sonra hiç olacaksın. Ben bugünden hiçim.Demek ki senden üstünüm.Dalkavuklar romanının en güzel bölümü
Z Vitamini için maalesef aynı yorumu yapamayacamk güzel tespitler var hatta yakında dönemde maalesef Türk isminden rahatsız olup bir çok işler yapılmasını Atsızın bu dönemi bile seneler öncesinden gördüğünü bilmek Atsızın geniş ufkunu gösteren bir kanıt ama Bozkurtlar ve Ruh adamı okuyan bir okuyucu için bu kitap maalesef vasat bir görüntü çiziyor.
Reklam
Kitap ilk aşamada biraz sıkıyor sonra ki sayfalarda daha rahat ilerliyor.Düşünmeyi zorlayan,Hayatı sorgulayan güzel bir kitap.konusu ise şöyle;kendi dalında uzman bir doktor olan Breuer bir gün ilginç bir teklifle karşı karşıya gelir ve hayatını değiştirecek Nietzsche'ye rastlar.içinde bulundukları çıkmaz her ikisininde ortak özelliğidir.Doktor iken hasta konumuna geçen Breuer Nietzsche'nin telkinleri ve konuşmaları neticesinde iç dünyasında fırtınalar eser ve hayatın anlamını çözmeye çalışır.
kitapta geçen bazı alıntılar
“tek ödevin kendin olmaktır.güçlü ol: yoksa, büyümek için hep başkalarını kullanmak zorunda kalırsın.”"ölüm güç bir şeydir. ölümün son iyiliği, bir daha ölümün olmamasıdır."
"kemikleri, eti, bağırsakları ve kan damarlarını kaplayan deri nasıl insan görünümünü katlanabilir hale getiriyorsa, ruhun çalkantıları ve ihtirası da kibirle kapatılmıştır; o, ruhu kaplayan deridir."
"çarşamba günü size söylediğim o kaya gibi cümlemi hatırlıyor musunuz: ‘neysen o ol?’ bugün size ikinci kaya gibi cümlemi söyleyeceğim: ‘beni öldürmeyen şey, beni güçlendirir.’ yine söylüyorum, ‘hastalığım bir nimettir’"
"aslında kimse kimseye yardım edemez; insan kendine yardım etme gücünü kendi içinde bulmalıdır."
Yunanlı bir yazarın kitabını ilk defa okuyorum.Genel anlamda güzel bir kitap Hayatın amacını sorgulayan,Dünyaya ait her güzelliği yeni görüyormuş gibi etkilenen bir karakteri anlatmış kazancakis Örnek olarak Bir adama, çiçek açmış bir ağaca, bir bardak serin suya da bakarak aynı biçimde gözlerini yumup sorar. Zorba her şeyi, her gün ilk kez görmektedir.
ve bir çok kitapta geçen mutluluğun formülü ‘’An’ı’’ yaşamak bu kitapta da var“Artık dünküleri hatırlamaktan, yarın kileri istemekten vazgeçtim; şimdi, şu anda ne oluyor, o ilgilendiriyor beni.”
Yazarın Kömür işletmesi için Girit’e giderken Zorba ile tanışması ve sonrasında gelişen olaylar da özgür biri olarak karşısına çıkan Zorba ile başından geçenleri ve kendi hayatını sorguya çekmesini anlatıyor.
Zorbayı normal şartlarda tanısak modern diye adlandırdığımız toplumda kimsenin kaile alacağını zannetmem.Çapkın,Hayatın kurallarını yok sayan,kafasının estiğini yapan bazen de Tanrıya isyan eden bir kararkter.
En güzel alıntılardan bir tanesi İnsanoğlunun yaşlı iken değil Genç iken bir şeylerin farkına varması ‘’Tam ve namuslu düşünceler, sessizlik, ihtiyarlık ve dişsizlik ister. Dişsiz olduğun zaman: «Ayıp çocuklar, ısırmayın!» demek kolaydır. Ama, otuz dişin olunca... İnsan gençliğinde canavardır, evcilleşmek bilmez canavardır ve insan yer. ‘’
Tabiatın seslendiğini ve bizlere bir şeyler anlatmaya çalıştığını şu sözlerle belirtiyor
"Patron," dedi, "taşların, çiçeklerin, yağmurun söylediklerini bir bilseydik! Belki bağırıyorlardır, bağırıyorlardır bize de işitmiyoruzdur. Nah işte, tıpkı bağırdığımız halde, onların da bizi duymadığı gibi. Dünyanın kulakları ne zaman açılacak patron? Ne zaman gözlerimiz açılacak da göreceğiz? Taşlar, çiçekler, yağmur ve insanlar, kucaklarımız ne zaman açılıp birbirimize sarılacağız?
