ne çok insan geliyordu parka. kendilerini bekleyen, yollarını gözleyen varmış gibi. sanki onlar orada oturup dururken birisi çıkıp gelecekti. hiç kimsenin gelmeyeceğini nasıl olur da bilmezlerdi? insan ihtiyarlayınca ve oturmaktan başka yapacak işi kalmayınca kimselerin gelmeyeceğini, gelse bile salt kendilerine özgü o garip yalnızlığa engel olamayacağını bilmiyorlar mıydı?