hayır diyordu adam bütün güçsüzlüğüyle. sonra bir eğer, hayırı, o çok güçsüzce söylenmiş olsa da anlamından ötürü etkisini yitirmeyen hayırı, gölgeliyordu...hayırla eğer arasında ağır ağır ilerleyen duyguları sonunda bitkin düşürüyordu adamı.
adam bahçeyi seviyordu. her şeyiyle onundu bahçe. içinde yaşadığı sessizliği, durgunluğu, yenilikleri, adsız korkularını, canlanmaya yeltenmeyen umutlarını tamamlıyor, bütünlüyordu.