yeni kuşak çocuklara şunun söylenmesi şarttır: "bu dünya böyledir. insan bunu da yapar böyle de yaşar." belki bizim bir türlü bitmek bilmeyen esas korkumuz bir gün yeni kuşak çocukların çıkıp şunu söylemesidir: "bu dünya böyle değil. bu dünya hiçbir şey değil, yaşamanın bir yolu yok."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
insanlar çocuk kitabı yazıyor başka insanlar da çocuklara yazılmış kitaplar hakkında yazıyorlar ama aslında hiçbiri çocuklar için değil. çocuklar için endişelenen insanların hepsi aslında kendileri için endişeleniyorlar; kendi dünyalarının dağılmasını ve bunu yaparken çocukların da onlara yardım etmesini sağlamak, çocukları bunun gerçekten bir dünya olduğuna inandırabilmek için yapıyorlar bunu.
hayatın çoğu, neredeyse her şey zamanından önceyken ve neredeyse hiçbir şey için çok geç değilken geçip gidiyor. kaybedilecek hiçbir şey yok, kazanılacak şimdiki ân var, uzun süredir geciktirilen bir şimdi ile bütünleşmek var.
o an fark ettim ki çokgeçliğin yaşla bir ilgisi yoktu. benliğin ânla olan ilişkisiyle alakalıydı. kişiye ve âna göre değişir. belki de artık hiçbir şey için geç olmadığı bir ân bile geliyordur zamanla. hatta belki çoğu ân çoğu şey için çok erken olabilir.