ren
@hanbingsu
okuduğu fanficleri buraya giremediği için hiçbir şey okumuyormuş gibi gözükmeye sürüklenen kız
18 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Dizisi gelecek ve Hudson oynayacak diye okudum ama bayağı akıcıydı beğendim ve dizi için daha da heyecanlanmama sebep oldu. Tiyatro metni okumaya alışkın değilseniz başta bir garip gelebilir ama dili çok rahattı gayet anlaşılabilir modern bir İngilizce ile yazılmış. Bu kısım biraz spoiler olacak ama Henry karakterinin bu kadar şerefsiz olmasını beklemiyordum, başına ne geldiyse fazlasını hak etti. Ayrıca kitabın sonu da şaşırtıcı ve güzeldi, ne okudum ben dedirtiyor biraz insana ben seviyorum böyle şeyleri.
Reklam
Tamamen duygusal bir şekilde dokuz puanımı yapıştırıyorum, okuması çok güzeldi çok keyifliydi ama biraz potansiyeli harcanmış bir kitap olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim. Bütün kitap boyunca diyetten, kontrol açlığı ile kendini gerçekten aç bırakmasından, yemek istediği hiçbir şeyi yememesinden bahsedip de Shane'in yeme bozukluğu olduğunu reddedemezsin öncelikle. Bu çok geride kalmış ve yeterince üstüne düşülmemiş bir konuydu kitapta ve beni üzdü çünkü Shane'in de kendi sorunları var, sığ bir karakter değil ama yazar maalesef bunu yeterince iyi aktaramıyor ve en sevdiğim karakteri harcıyor gibi hissediyorum. Otiziminin da kitaplarda dile getirelen bir şey olmaması sonradan sözlü söylenmesi Shane'in karakterine yeterince özen gösterilmediğinin kanıtı bence. Ilya'nın depresyonu, yalnızlığı zaten kitap boyu beni mahvetti ama işte keşke iki karaktere de aynı titizlikle yaklaşılsaydı yazılırken. O zaman çok daha etkileyici bir hikaye anlatımı olurdu.
Bu eleştirilerime rağmen kitabı çok sevdim, hemen bitmesin diye okurken kendimi dizginlemeye çalıştım resmen. En yakın arkadaşlarım Shane ve Ilya'ya 2025 sonu ve 2026 başını güzelleştirdikleri için teşekkür ediyorum. Beynimi bir süreliğine de olsa kapatma konusunda bana çok yardımcı oldular gerçekten. Onları seviyorum.
Seride Hollanov kitapları dışında en sevdiğim kitap bu oldu. Troy da Harris de eğlenceli ve sevilesi karakterlerdi, dolayısıyla ilişkileri de öyleydi gerçekten keyif aldım okurken. Ilya'ya da bayıldım kitapta tabii ki bunu söylememe bile gerek yok aslında. Onu o kadar seviyorum ki köpek insanı olması bile bir sorun değil, ben kedi insanı olduğum halde öyle diyeyim. Sadece genel memnun olmadığım bir durum var kitaplarla ilgili, serinin geçtiği evren biraz daha ütopikleşti sanki her kitapla. Bu kadar queer hokey oyuncusunun aynı dönemde oynaması, aynı ortamlarda bulunması ve insanların çoğunlukla destekleyici olması genel olarak insanı maalesef gerçek hayatta var olmayan bir balonun içine sokuyor. Ben Scott/Kip, Shane/Ilya ve Troy/Harris ile tamam olurdum diğer iki çift ve onların kitapları olmasa da olurdu gibi hissediyorum, o çiftleri sevenlere bir lafım yok ama yine de düşüncelerim böyle. Tabii ki yazarın bana bir gerçekçilik borcu yok hatta gerçekçi olmaması birçok açıdan iyi, homofobiden kaynaklı şiddet gibi unsurlar görmeyi hiç istemezdim kitaplarda. Yani aslında bir açıdan da bu evrenin kucaklayıcı bir ütopya olmasını seviyorum. Neyse uzun lafın kısası, The Long Game bekle ben geliyorum. Bebeklerimi çok özledim, ağlayacağım.
Kitap emekliye ayrılmayı düşünen boşanmış bir hokey oyuncusu ve ilk kitaptan Kip'le flört etmesiyle tanıdığımız barmen Kyle'ın hikayesini anlatıyor. Yaş farkı çok sevmiyorum ilişkilerde ama keyfimi o kadar da kaçırmadı okurken, sadece 15 yaş gerçekten büyük bir fark ve bana hitap etmiyor dediğim gibi. Genel olarak kötü bir kitap değildi, üçüncü kitaptan daha çok sevdim hatta. Ama hiç kimse bir Ilya ve Shane değil... Üzgünüm biased yorumlar yaptığım için ama düşüncelerim böyle. Scott ve Eric'in arkadaşlığını, Ilya'nın ne kadar iyi bir gözlemci olduğuyla ilgili sahneleri okumak kitapta asıl keyif aldığım kısımlar oldu. Yani Eric'in Kyle ile romantik ilişkisinden ziyade takımıyla, arkadaşlarıyla, Ilya ile muhabbetleri daha çok hoşuma gitti. Shane'i o kadar özledim ki beşinci kitabı da bir an önce aradan çıkarıp The Long Game'e geçmek için sabırsızlanıyorum dürüst olmak gerekirse. :")
Ben bu kitabı pek sevemedim ama neden tam emin olamıyorum. Fabian'ı da Ryan'ı da ilişkilerini de tam kafamda oturtamadım sanırım ve yeterince derin bulamadım. Fabian'ın hokey konusunda Ryan'a aşırı anlayışsız davranması çok bencilceydi, bundan dolayı da kitabın bağlandığı noktayı beğenmedim açıkçası. Her şeyi bilerek başladığın bir ilişkide o insanı değişmeye zorlamak hoş bir hareket değil. Bilmiyorum, sevmek istedim ama sevemedim genel olarak ve üzüldüm bu duruma. Ilya ve Shane'i az da olsa görebilmek çok güzeldi ama o biraz yara bandı oldu.
Reklam