Handan Yüce
@handanyc
17 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Adem'den Önce 1906 senesinde tam 2 ayda yazılarak bizlere ulaşmış, çerezlik bir kitap da denebilir. Ancak her çerezlik kitap bu kadar kaliteli mi tartışılır. Çünkü Jack London 2 ay gibi kısa bir sürede biz modern çağ insanlarını, milyonlarca yıl öncesinin yaşamına ,insanlığın doğuşuna götürüyor. Darwin'in Türlerin Kökeni'nden ve İnsanın Türeyişi'nden sonra bilim camiasını etkisine alan evrim teorisi, bilim dünyasını yakından takip eden Jack London'ı etkilemiş ve bu kitabı yazmaya itmiş. Kitap, modern zamanda yaşayan birinin geceleri rüyasında atalarından miras kaldığını düşündüğü bir yaşam örgüsünü görmesiyle başlıyor. O kadar ki gece kendisinin atalarından biri olan Kocadiş olduğuna, gündüz ise kendisi olduğuna inanıyor. Ardından kitap Kocadiş'in doğumundan itibaren Kocadiş'in Sarkıkulak ile dostluk kavramını, Tezcanlı ile aşk kavramını ve Kızılgöz ile düşmanlık kavramını öğrenmesiyle devam ediyor. Anlatıcıya göre olaylar Orta Pleyistosen(780bin-128bin yıl önce) döneminde geçiyor. Burada 3 tane insan topluluğu görüyoruz: Ateş insanları, Ağaç insanları ve Halk. Ateş insanları diğer topluluklardan daha gelişmiş. Ateş kullanıyor, aralarında konuşuyor ve ok ile yay kullanabiliyorlar. Ağaç insanları en ilkel olanları. Hala ağaç üstünde yaşıyor, alet kullanamıyorlar vücutları sadece gözleri gözükecek kadar kıllarla dolu. Halk ise ağaçlarda yaşamayan ancak ateş de kullanamayan kısacası bu iki topluluk arasında sınıflandırılan tür.
Kitabı okurken milyonlarca yıl önceki ilk insanların doğayla savaşını, hayatta kalma mücadelesini, dilleri olmadıkları için nasıl anlaşmaya çalıştıklarını, insanların birbiriyle olan savaşlarını kısacası daha vahşi ve gaddar dünyayı görüyoruz:yani ilkel çağı. Bunun dışında Jack London her zamanki gibi bu kitabı okuyalım diye değil, düşünelim diye
Reklam
"Ama," dedi Sam ve gözleri yaşarmaya başladı," ben sen de daha uzun uzun yıllar Shire'ın zevkini çıkartacaksın zannetmiştim yaptıklarından sonra.
"Ben de öyle düşünüyordum bir zamanlar. Ama çok derinden yaralandım Sam. Shire ı kurtarmaya çalıştım ve başardım ama kendim için değil. Bu hep böyle olmalı Sam, işler tehlikeli olunca: Birileri vazgeçmeli, kaybetmeli ki diğerleri kazanabilsin. Ama sen benim vârisimsin: Sahip olduğum ve olacağım her şeyi sana bıraktım. Sonra senin Gül'ün ve Elanor'un var; daha minik Frodo, minik Gül ve Merry ve Altınbukle ve Pippin gelecek; belki benim göremediğim daha çokları da. Ellerine ve aklına her yerde ihtiyaç olacak. Belediye Başkanı olacaksın tabii ki, istediğin sürece; tarihteki en ünlü bahçıvan olacaksın; sonra Kırmızı Kitap'tan birçok şey okuyacak, geçip gitmiş olan çağın hatıralarını canlı tutacaksın ki halk Büyük Tehlike'yi hatırlasın ve sevgili ülkelerini daha da çok sevsin. Ve bunlar da seni, Öykü'nün sana ait bölümü sürdükçe mümkün olduğunca meşgul ve mutlu edecek.
"Kendi adıma," dedi Faramir, "Ak Ağaç'ın yeniden kralların saraylarında açmasını, Gümüş Taç'ın geri gelmesini ve Minas Tirith'in barış içinde olmasını görmek isterim: Minas Anor'un eskisi gibi, ışık içinde, âli ve zarif, eceler arasında bir ece kadar güzel olmasını: Birçok kölesi olan bir hanım gibi değil, hayır, hatta gönüllü köleler arasındaki iyi kalpli bir hanım olmasını bile istemem. Savaş olmalı; her şeyi yok etmeye çalışan bir yıkıcıya karşı kendi canlarımızı korumalıyız; fakat ben kılıcı keskin diye, oku seri diye, savaşçıyı şam ve şerefi var diye sevmem. Ben sadece onların savundukları şeyi severim: Númenor'lu insanların şehrini. Onun da hatırasının kadimliği için, güzelliği için ve mevcut hikmeti için sevilmesini isterim. İnsan, yaşlı ve bilge bir insanın asaletinden ne kadar korkarsa, o kadar korkmalı ondan, daha fazla değil.