Ölümlüler her an ölüyordu.
...
Prometheusun bana söyledigi gibi, kaderleri buydu, hepsinin ortak hikayesi buydu.
Hayatta ne kadar canlı, ne kadar parlak
olurlarsa olsunlar, ne harikalar yaratırlarsa yaratsınlar, sonunda toza ve dumana dönüyorlardı.
Öte yandan, bütün önemsiz ve işe yaramaz tanrılar yıldızlar söndürene dek parlak havayı emmeyi sürdürüyordu.