Ivan bedenini temelde ilkel bir nesne; evrimsel sürecin beynin gelisimiyle hükümsüz kıldığı bir kalintisi olarak görüyor.
Ikisini kiyaslamak yeter bunu anlamak için: Insan zihni ağırlıksız , soyut, üstün akılcılık kapasitesine sahip; bedense agir, moral bozacak ölçüde kesin sınırları var, akla mantiga uygun degil. Yalnizca bir şeyler yapiyor; nedenini kimse bilmiyor. Durup dururken kendine saldirmaya veya hücreleri ait olmadikları yerlerde çogaltmaya baslıyor. Açıklanamaz bir sekilde.