Payot, Fransa'daki eğitim sistemini 19. yüzyılda eleştirirken, biz Türkiye'de 21. yüzyılda da aynı fikirdeyiz:
" Öğrenciler için hazırlanmış müfredat, öğrencilerin dağınık zihinli bireyler olmaları için tasarlanmış gibi gözüküyor. Eğitim sistemimiz, çalışmaları gereken çok fazla farklı konu olduğu için gençleri her şeye şöyle bir göz ucuyla bakıp onları ezberlemek zorunda bırakıyor ve bir fikri kaynağına kadar takip etmelerine engel oluyor."
" Gönüllü unutkanlık korkunç bir şey Tobias. Bugün herkes gönüllü unutkanlıktan medet umuyor. Gönüllü unutkanlık, bugün ilan edilmemiş bir resmi ideoloji. Bu ideoloji rahatlatıyor, geçmişte yapılan büyük hataların yükünü azaltıyor, vahşeti unutturuyor, belki ulusal gururun incinmesini önlüyor ama insanları hakikatten uzaklaştırıyor. Büyük bir yanılsamaya yol açıyor. Gerçekle yüzleşmemizi engelliyor. Fakat biz ondan kaçsak da onu yok saysak da hakikat orada duruyor. Kabul etmesek de kurbanlar ve katiller var. Üstelik unutursak, yeni kurbanlar ve yeni katiller olacak."
" Anılar önemlidir. Anılar, yaşananları hatırlatır. Yapılan kötülükleri ve iyilikleri, acıları ve mutlulukları. Anılarını unutursan, yaşananları da unutursun. Yaşananları unutursan, geçmiş tekrar eder."