"Sana bir şey diyeyim mi? İnsan çok uzun süre yalnız kaldı mı hastalanır, yalnızlıktan hastalanır."
"İnsanın yüreğinin iyi olması için akla ihtiyacı yoktur. Bana zaten bu ikisi birlikte pek olmuyor gibi geliyor. Gerçekten akıllı bir adama bakıyorsun, hiç de iyi biri olmadığını görüyorsun."
Ne yazacağım ya da nasıl bir inceleme olacağını bilmeyerek başlıyorum yazmaya. Kitabın en başında Lennie'nin tuhaf kişiliği bende çok merak uyandırdı. Ama kitap bittiğinde sanki yarım kaldı her şey. Kitap bittiğinde boşluktaydım. Her şey yaşandı ve bitti. Kitaba kaç puan vereceğimi de bilmiyorum. Belki birkaç yıl sonra tekrar okurum ve askıda kalmaz bu sefer kitap.
"Yakın arkadaş olmak işte böyle bir şeydi. Anneniz ya da kız kardeşiniz gibi olurlardı; sizi çok sinirlendirebilir, ağlatabilir ve kalbinizi kırabilirlerdi ama sonunda, zor zamanlarınızda daima yanı başınızda olur, en kötü gününüzde bile sizi güldürmeyi başarırlardı."
