Günel İsmayılova
@happy_ladybug
Düşüncə beyinin, hiss isə cisminizin dilidir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Əgər iki zərrəcik arasında əzəldən hansısa əlaqə mövcuddursa, onda həmin əlaqə zaman və məkandan asılı olmayaraq, həmişə saxlanacaq. Nəticə kimi, zərrəciklərdən birinə təsir göstərəndə analoji təsiri digəri də hiss edəcək - hətta onlar məkanın müxtəlif nöqtələrində olsalar da. Biz özümüz də zərrəciklərdən ibarət olduğumuzdan, deməli, zaman və məkanın hüdudları xaricində hamımız - bütövlükdə və tamamilə qarşılıqlı bağlıyıq. Biz başqa adamlara nə isə edəndə, eyni vaxtda özümüzə də etmiş oluruq.
Sonsuz sayda imkanların enerjisi gilə bənzəyir: şüurumuz və ya idrakımız ondan nə istəsə formalaşdıra bilər.
Biz diqqət yetirməmiş, heç bir zərrəcik reallıqda peyda olmayacaq.
İnsanlar öz fəaliyyətlərinin nəsə bir əhəmiyyət kəsb edə biləcəyini, dünya quruluşunun möhtəşəm strukturunda isə azad seçimə yer olduğunu ehtimal etmirdilər. Elə günü bu gün də məgər bir çoxumuz özünü (şüurlu surətdə, yaxud təhtəlşüur səviyyəsində) vur-tut qurban saymırmı?