Zira çocuk daima bir bütündür. Birer tohum halinde her şeyi görür, duyar, düşünür. Ruhuna ve hafızasına serpilen bu tohumlar onda zaman ile çiçeklerini açar ve meyvelerini verir. Gördüğünün manası kendisine belki senelerden sonra varır. Duyduğunun lezzetleri belki senelerden sonra tadılır. Düşündüğünün neticesi belki senelerden sonra anlaşılır. Zira ölmüş sanılan mazi canlıdır. Onun yüzünü görmekten, huyunu duymaktan, manasını tefsir etmekten, vuslatı içinde yaşamaktan ayrılamayız.