Böbreklerimde çiçekler açar,
Yenisine dünya.
Bambaşka bir pazar yerinde,
Filmlerdeki gibi alelacele,
Bisikletlerimizle şendik seninle.
Nasıl istersin bu hayatı?
Senin, benim hayallerimiz birbirine karıştı.
Ömrümüz kasideyle buluşacaktı,
Nefes kadar sancılığı doğum,
Bir kalp atışı anavatan...
Hadi bir şarkı söyle desem,
Yemyeşil toprağa uzanmışken.
Beynim kaldırmıyor yalnızlığı,
Sabahı şeriflerimiz hayr'ola,
Gülistanlığıysa sabırmış.
Ardıma baktım eski günler neredeler?
Bir harabe içindeler.
Hadi o zaman kalkıp gidelim,
Tamam hayr'ola, neler ola?
İçmişim sarhoşluğunu.
Çayını, çorbasını içelim,
Ekmeği banalım aşk diye atan göğsüne.
Tamam da senin olmadığın sokaklar ne alâka?
İçime çektim nefesi bir anda,
Canıma aksın başka bir şey değil.
AYKUT BARIŞ ÇELİK
siz gidince içimdeki bütün direkler yıkıldı. kalbim bir harâbe, ruhum bir enkaz. firkatinizin ateşiyle yanıyor, gözyaşlarımla dahi söndüremiyorum.
Birgün herkes terkedilmiş bir eve benzeyecek.
Dışı harabe içi hatıra dolu.
Her köşesinde unutulmuş bir gülüş
Tuzlu raflarda yarım kalmış bir hikaye.
Pencereden süzülen rüzgar, bir zamanlar yankılanan kahkahaların, izini taşıyacak.
Ama kimse duymayacak…
siir
Yıkıldı güvendiğin o mermer direk,
Kül oldu ateşe verdiğin yürek.
Şimdi bir harabe, bir kuru ayaz,
Sana da bir parça sükûnet gerek.
Zamana yenildi yaldızlı hisler,
Yolları kapadı o koyu sisler.
Gururun tahtından düştüğün gün,
Silinir peşinden bıraktığın izler.
Ne bir sitem kalır, ne bir ah feryat,
Böylece tükenir kurduğun hayat.
Kendi ellerinle kazdığın kuyu,
Olur bir gün sana en derin sırat.