Yırtık bir fotoğrafın iki yakası şimdi gerçekler
Zamana, mekana sığmayan gözyaşları
Tükendiğine yenik düşünce anladı
Çoğaldıkça sevgi, çoğalıyordu acı…
Geceye söyledim yine yokluğunu,
Pencere önünde seyre durup
Kapının çalmasını bekledim…
Ne çok isterdim kapının çalmasını,
Kapı da senin olmanı,
içimde hoş geldin sevinçleri ile
gece gözlerine değmeyi…